ΚΙΓΚ

Κωνσταντίνος-Ιωάννης Γ. Καλλέργης

ΛΥΠΗΡΟΓΡΑΦΗΜΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ – ΛΥΠΗΡΟΓΡΑΦΗΜΑ

Τα χρόνια τα παλιά τα Χριστούγεννα τα περιμέναμε με ανυπομονησία, χαρά, ελπίδα και λαχτάρα.

Όχι γιατί περιμέναμε τα μεγάλα πλούσια δώρα….

Δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση αλλά γιατί ερχόταν μέρες γιορτινές.

Γιορτινές γιατί τότε οι άνθρωποι γιόρταζαν πραγματικά με την καρδιά τους, και το δειχναν  και φαινότανε στα πρόσωπα τους η ευχαρίστηση των ημερών, που τις απολάμβαναν πραγματικά.

Τα χρόνια που πέρασαν τα πράγματα άλλαξαν.

Ήρθε (τάχα) ο πολιτισμός, ο εκσυγχρονισμός, η ανανέωση, ο μοντέρνος τρόπος ζωής, η τεχνολογία, μας χάλασαν την ησυχία μας.

Τρέξε να προλάβεις το ένα, άγχος να μη χάσεις το άλλο, προγραμματισμός δευτερολέπτων να μη σου ξεφύγει το τρίτο, και η ψυχή του ανθρώπου πήγε περίπατο.

Όποιος σήμερα δεν συμβαδίζει (βαδίζει τρόπος του λέγειν) με τις ταχύτητες της σύγχρονης ζωής εμείς οι υπόλοιποι τον κατσαδιάζουμε κι από πάνω και λέμε πως αυτός … «ζει στον κόσμο του».

Εμείς όμως, που αλήθεια ζούμε και που πάμε ένας … Θεός κατέχει! Έρχονται λέει τα Χριστούγεννα!

Για ποιόν; Για τον Χριστό; Αυτός γεννήθηκε μια φορά!

Για μας; Μήπως θα προλάβουμε ή θα μπορέσουμε να τα νιώσουμε;

Άντε να προλάβουμε να πούμε στα κινητά ή στα σταθερά τηλέφωνα πέντε – έξι ευχές.

Θα μου πείτε! – Αν όμως πήγαινες ένα ταξίδι στις Ελβετικές Άλπεις; Ωραία θα ήταν! Και που να βρεθεί τόσος χρόνος και τόσο χρήμα;

Όταν μάλιστα οι λογαριασμοί του πολυτελούς βίου που διάγουμε, σε κτυπούν κατακέφαλα, ο ένας πίσω από τον άλλο!!! Αστεία πράγματα!

Και ακίνητος να μείνεις, το κόστος ζωής τρέχει και για τους … πεθαμένους.

Παρεμπιπτόντως σας πληροφορώ ότι για λόγους ενημερωτικούς προς τον Άγιο Πέτρο, οι Εφορίες, βγάζουν ΑΦΜ και στους πεθαμένους.

Μα την Παναγία!!!

Τέρμα λοιπόν οι Ελβετικές Άλπεις! Τα χιόνια!!

Μακάρι να βρεθούμε με αναμμένο καλοριφέρ σ΄ ένα ζεστό σπίτι, ανάμεσα σε φίλους και συγγενείς.

Ή σε ένα τζάκι, με μεγάλα αναμμένα κούτσουρα, σε χωριό. Μεγάλη πολυτέλεια!!! Είδες ο πολιτισμός, η εξέλιξη!!

Απόδραση λοιπόν αδύνατη από την καθημερινότητα.

Το ίδιο βέβαια και παλαιότερα!!

Έλειπε όμως το άγχος, η καταπίεση ο φόβος και ο τρόμος των αδυσώπητων λογαριασμών. Λίγα είχες, με λίγα περνούσες. Τώρα και λίγα να ΄χεις πολλά σε διατάζουν και αποφασίζουν να ξοδεύεις. Μαγική εποχή!

Παράλληλα στέρεψε και το γέλιο και η καλοσύνη από τις καρδιές των ανθρώπων. Δεν μιλάνε πια, δεν γελάνε, δεν τραγουδάνε. Τουλάχιστον μεταξύ τους.

Μονολογούν ναι.

Αχνογελούν και τους βγαίνει …. μορφασμός.

Τα παιδιά περιμένουν τα Χριστούγεννα.

Περιμένουν τα δώρα, τα παιχνίδια που δεν τα χαίρονται, δεν τα αγαπάνε αν δεν είναι πανάκριβα και αν δεν τα ΄χει διαφημίσει πολύ η τηλεόραση.

Παλιά με μια φούσκα που μας χάριζαν παίζαμε και χαιρόμασταν πραγματικά.

Ε!! άμα ήταν και του ταλήρου… φουσκώναμε κι από υπερηφάνεια.

Και τα βράδια τα κρύα του χειμώνα γύρω από τη φωθιά απολαμβάναμε από τους μεγαλύτερους ωραίες ιστορίες ή παραμύθια όπως το παρακάτω και κάναμε την μικρή μας απόδραση χωρίς έξοδα, χωρίς εισιτήρια και εξασφαλίζαμε ένα ήσυχο, ανέφελο, ήρεμο και ευτυχισμένο ύπνο.

Advertisements

Πληροφορίες

This entry was posted on 28 Ιανουαρίου 2018 by .

Πλοήγηση

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες αναρτήσεις στο παρόν ιστολόγιο.

Πνευματικά δικαιώματα

Άδεια Creative Commons
Το περιεχόμενο του παρόντος ιστολογίου διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .